Leuke reacties

Zingevingsfestival 2018

Door Henk Staats

Al jarenlang organiseert GGZ Drenthe samen met een paar andere organisaties op het gebied van Geestelijke Gezondheid een zingevingsfestival. Alweer een aantal jaren op dezelfde locatie in Bakkeveen. Op de grens van Friesland en Drenthe. ‘Kom op Verhaal’. Elk jaar het hoofdthema en veel op het gebied van creativiteit. Veel workshops als het gaat om creatief zijn en veel muziek. Muziek en bandjes en zanggroepen.

Dit jaar was ik er weer een keertje bij. Zingeving en Geestelijke Gezondheid en vooral creativiteit. Dat spreekt me wel aan. Muziek luisteren en eigen liedjes. Zanggroepjes en zelf de liedjes kiezen en vooral passief luisteren. Hoe ik kan genieten van al die creativiteit.

Ontmoeting is ook belangrijk natuurlijk. Mensen die ik al een tijdje niet heb gezien en weerzien. Overleven en soms is het overleven en zien dat we het allemaal overleefd hebben ?.

Het sub-thema was “iedereen is van de wereld “. Daar kun je dus van alles van maken. Iedereen telt mee bijvoorbeeld en dan maakt het niet uit of je het maatschappelijk ver geschopt hebt of niet. Geestelijk ziek of verslaafd en wat dat met je doet. De draad na verloop van tijd weer oppikken en een eigen invulling aan je leven mogen geven. Al dan niet met hulp en al dan niet creatief en al dan niet samen met anderen.

De dag zelf en een aantal mensen zwaaien met vlaggen van allerlei landen. Dames in fleurige kledij en een programmaboekje met consumptiebonnen. Bussen en weten dat het autobezit onder de cliënten niet groot is. Uit allerlei delen van Drenthe vertrekken er bussen en zelf maak ik ook gebruik van 1 van die bussen. De Frieslandroute. Emmen richting Drachten en genieten van het boerenlandschap en de aardappelen staan in bloei.

Zin geven aan het leven en mijn eigen zingeving. Er willen zijn voor een ander en speciaal voor mijn lief en alles wat haar dierbaar is. De liefde en het leven en samenleven en humor. Schrijven en de sociale media.

Creativiteit en een uitlaatplek hebben voor. Waarmee ik gekte kan voorkomen in een wereld met heel veel gekte ?.

Leven in Nederland en hoe goed we het kunnen hebben. Met de klemtoon op kunnen en wat we er zelf van kunnen maken. Arbeidsongeschikt en hierdoor tijd genoeg en hoe vul je die tijd zinvol in. Mijn blog is 1 van de dingen waarmee ik deze tijd invul. En rust natuurlijk. Hoe belangrijk niets doen kan zijn. In een wereld waarin niets doen niet echt populair is ?. En dat gaat weer op klagen lijken. Soms is iemand het ‘niets doen’ nodig. En dat mag ook.

Zingeving. Het werk, het gezin en je rol in het systeem. Streven naar veel en beter dan de vorige generatie. Ook een vorm van zingeving. Als het gaat om beter. Dit kunnen we dan weer op verschillende manieren vormgeven. Ook snel en sneller schijnt er een beetje bij te horen. Terwijl langzamer veel leuker kan zijn ?

Zin geven aan het leven en dit mag iedereen ook voor zichzelf invullen. Het zingevingsfestival. Een leuk jaarlijks uitje waar ik altijd vrolijk weer vandaan kom ?.

En iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen !!


Een EHBO inzet met een gouden randje

Door Tieneke Ringenier

Ik doe regelmatig EHBO inzetten voor het Rode Kruis. Vaak zijn het sportevenementen of muziekfestivals. Maar mijn inzet van gisteren was een bijzondere, èn met een gouden randje.

Ik neem jullie graag mee naar het Zingevingsfestival in Bakkeveen. Een dag voor cliënten van GGZ Drenthe, Verslavingszorg Noord Nederland en Promens Care. Een doelgroep die wat verder bij mijn vandaan staat, psychiatrie en verslavingszorg. Misschien is het daarom dat ik gister met zoveel meer levensbagage terugkwam.

Het festival start om 10.00 uur en al snel is het terrein gevuld met enthousiaste bezoekers. Het thema voor deze editie is ‘Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen’ Op de plattegrond zie ik dat er veel activiteiten zijn waaraan de bezoekers deel kunnen nemen. Maar er is ook ruimte voor stilte en bezinning.

Er is voor ons groepje EHBO-ers een ruimte vrijgemaakt bij de receptie in het hoofdgebouw. We zitten naast de mooimakerij. Bezoekers kunnen daar naar de kapper, hun nagels laten lakken of genieten van een ontspannende gezichtsmassage. Deze activiteit is gewild en al snel hangt er een bordje ‘Kappers vol’.

Vlak bij ons staat een piano. Menig bezoeker gaat even op de kruk zitten en trakteert de aanwezigen op een zelfgekozen muzieknummer. Een gezellig tafereel. Totdat mijn oog op een wat verlegen jongen valt die bij de piano drentelt. Het straalt er vanaf, zal ik wel of zal ik niet? Hij gaat zitten en concentreert zich volledig op de piano. Zijn vingers zoeken zorgvuldig de toetsen en dan begint hij te spelen. Ik herken het meteen.

And now, the end is near

And so I face, the final curtain

De manier waarop hij de achter de piano zit, de toetsen zoekt en aanslaat laat zien dat hij met zoveel gevoel dit nummer speelt. Het raakt me en in gedachten zing ik de tekst mee. Ik realiseer me ineens dat deze bezoekers zoveel bijzondere bagage meedragen en dat die soms zo complex is. In onze harde wereld wordt hier (ver)oordelend over gedacht. Ook ik ben hier schuldig aan. Een drugsverslaving, dat doe je toch zelf? En dat je psychisch zo onderuit gaat, dat heb je toch zelf in de hand? Goed voor jezelf zorgen, dat is toch iets wat iedereen moet doen? Je laat jezelf toch niet zo diep zinken? Toch is het iets genuanceerder en ben ik na een gesprek met lieve vrouw van de organisatie anders gaan denken en krijg bewondering voor de begeleiders, die vaak dag en nacht klaar staan voor deze kwetsbare mensen in onze samenleving.

Het is voor ons een rustige dag. Slechts een enkele keer wordt onze assistentie gevraagd. De benadering van deze mensen vraagt een andere aanpak. Maar we voelen het haarfijn aan. In de auto, terug naar Hoogeveen, zijn we stil en denken we alle vier op onze eigen manier terug aan deze mooie dag.

’s Avonds ga ik nog even aan het werk in de tuin. Dit doe ik het omdat het nodig is, niet omdat ik het leuk vind. Het onkruid groeit inmiddels boven het tuinhekje uit. Ik ga aan de slag en denk nog eens na over de dag. Ik laat de betekenis van het woord zingeving in mijn gedachten voorbij gaan: het zoeken naar de zin, de bedoeling of het doel van het leven of van grote gebeurtenissen in het leven. Tja, dat is voor iedereen verschillend. En het ligt er natuurlijk ook aan wat je meemaakt in je leven. De een wordt door het leven gedragen, de ander wordt er door geschopt. Een ding is mij wel duidelijk; het leven is voor niemand perfect. Net als mijn tuintje trouwens, maar dat vind ik niet erg. I did it my way.